Првото спомнување на рузмаринот се наоѓа на клинесто писмо камени плочи уште во 5000 година п.н.е. После тоа, не се знае многу, освен дека Египќаните го користеле во нивните погребни ритуали.
Рузмаринот е ароматична зимзелена грмушка со лисја слични на иглите од шипки. Потекнува од Медитеранот и Азија, но е прилично отпорен во ладни клими. Специјалните сорти како ‘Arp’ можат да издржат зимски температури до околу -20 °C. Може да издржи суши, преживувајќи силен недостаток на вода долги периоди. Во некои делови од светот, се смета за потенцијално инвазивен вид. Семето е често тешко да се започне, со ниска стапка на ‘ртење и релативно бавен раст, но растението може да живее до 30 години.
Формите се движат од исправени до заостанати; исправените форми можат да достигнат 1,5 метри висок, ретко 2 метри. Листовите се зимзелени,2-4 сантиметри долги и 2–5мм широки, зелена горе и бела долу, со густа, кратка, волнена коса.
Растението цвета во пролет и лето во умерени клими, но растенијата можат постојано да цветаат во топла клима; Цветовите се бели, розови, виолетови или длабоко сини. Рузмарин, исто така, има тенденција да цвета надвор од неговата нормална сезона на цветање; Познато е дека цвета кон крајот на декември, а веќе во средината на февруари (на северната хемисфера).
Бидејќи е атрактивен и отпорен на суша, рузмаринот се користи како украсно растение во градините и за уредување на пејзажот, особено во регионите со средоземна клима. Се смета дека е лесен за одгледување и отпорен на штетници. Рузмаринот може да порасне доста голем и да ја задржи привлечноста многу години, може да се исече во формални форми и ниски жива ограда и се користи за топијар. Лесно се одгледува во саксии. Сортите со подлога се шират широко, со густа и издржлива текстура.
Листовите од рузмарин се користат како арома во храната, како што се полнење и печено јагнешко, свинско, пилешко и мисирка. Во традиционалната средоземна кујна се користат свежи или суви лисја. Имаат горчлив, адстрингентен вкус и карактеристична арома која надополнува многу варени јадења. Билен чај може да се направи од листовите. Кога се печени со месо или зеленчук, листовите даваат арома слична на сенф со дополнителен мирис на јагленисано дрво што одлично оди со храна на скара.
Маслото од рузмарин се користи за цели на миризливи телесни парфеми или за емитување арома во просторијата. Се пали и како темјан и се користи во шампони и средства за чистење.
Употребата на рузмаринот го подобрува имунитетот, помага при настинки и болно грло, го намалува високиот крвен притисок, помага при кандидиозни заболувања, го чисти црниот дроб, помага при намалување на телесната тежина, го чисти лицето и ја зајакнува косата.
Најчесто се употребува како чај, но од рузмаринот се користи и есенцијално масло, а во домашни услови може да се подготви и тинктура.
Чајот се подготвува со една мала лажичка суви, мелени листови од рузмарин и 200-250мл вода. Така треба да зоврие 10 мин, да се олади, процеди и може да се пие. Се препорачуваат 2 чаши чај на ден, а за губење на телесната тежина, по една чаша по секој оброк, т.е. 3 чаши на ден. Вака подготвен рузмаринот, но во поголема количина, може да се користи за зајакнување на косата. По миењето на косата со шампон, да се премие со течноста од рузмарин без да се премие.
Етеричното масло се користи за масажи и за третман на лицето. На тој начин, маслото пенетрира длабоко во кожата и помага и при реуматски заболувања, а истовремено кожата се чисти од нечистотии и бактерии.
Тинктурата се припрема на следниов начин: 20грама суви и мелени листови се преливаат со една чаша алкохол (вотка, ракија). Се оставаат да стојат 10 дена. Потоа може да се конзумира, 3 пати на ден пред оброк по 25 капки со две лажици вода. Оваа тинктура се препорачува за висок крвен притисок.
Советите од народната медицина не се замена за стручен, лекарски совет.