Растението го добило името по Карло Велики кој барал лек против чумата. Тој сонувал ангел кој му рекол да фрли стрела на небото и да види во кое растение ќе удри стрелата. Ова растение му донело олеснување од чумата. Стрелата удрила токму во ова растение, а корените на растението биле поделени меѓу населението по што чумата се намалила.
Боцките, пиннатилобни листови растат во базална розета приближно 20 см во пречник. Цветовите имаат големина до 10 см цветови со сребрено-бели делови околу центарот. Цветовите на дискот се цевчести и жолто-кафеави во боја. За да се заштити поленот, главата се затвора на влажно време, феномен со кој народот го предвидувал претстојниот дожд. Времето на цветање е помеѓу август и септември. Ризомот е добро развиен, вретенест и вертикално поставен.
Растението претпочита варовити почви и суви пасишта во средини од долини до надморска височина од 2.800 метри.
Ризомот содржи голем број етерични масла, особено антибактерискиот карлина оксид. Коренот порано се користел во хербалната медицина како диуретик и лек за настинки.
Додека е млад, пупката со цут може да се готви и јаде на сличен начин како артичока, поради што го добил прекарот ловџиски леб .
Понекогаш се култивира како карпесто растение, или се суши и закачува како украс на куќите.
Се користи во народната медицини како:
- Диуретик
- дијафоретик;
- спазмолитик;
- холагог;
- седатив;
- тоник.
Делува против микроби, габи, па се употребува надворешно за лечење рани. Најчесто се употребува за болести урогениталниот тракт и кај грчеви во дигестивниот тракт.
Во баскиската култура традиционално се користел како симбол на среќата, фиксиран на предната врата од куќата и бил даден од божицата Мари .