Трајко Прокопиев (Куманово, 6 ноември 1909 – Белград, 21 јануари 1979) — македонски композитор на класична музика, диригент и автор на филмска музика. Се категоризира во првата генерација македонски повоени композитори. Познат е по употребата на историски, митолошки и народни мотиви од културната ризница на македонскиот народ во неговите дела.
Прокопиев е роден во Куманово во 1909 г. Во 1934 г. завршува средно музичко училиште во Белград, во класата на Милое Милоевиќ. Работи како раководител на хорското друштво „Мокрањац“ и како учител во истоименото музичко училиште во Скопје. Потоа накратко работи како диригент во Лесковац, па заминува за Сараево, каде раководи со српското хорско друштво „Слога“. По Втората светска војна е назначен за прв директор на Средното музичко училиште во Скопје.
Со цел да го продолжи своето музичко образование, во 1946 г. заминува на Прашкиот конзерваториум, каде учи една година диригентство кај професорот Павел Дједечек. По завршувањето развива голема активност како шеф на Музичкиот оддел на Радио Скопје, работи како диригент на Симфонискиот оркестар, на Скопската опера и како директор на фолклорниот ансамбл „Танец“. Во тој период се истакнува и како автор на филмска музика, дебитирајќи во 1948 г. со музика за документарецот „Илинден 1948“.
Ја има создадено музиката за балетот “Лабин и Дојрана”, за оперите “Кузман Капидан” и “Разделба”.
Има напишано филмска музика:
- 1948 „Илинден 1948“
- 1951 „Културен живот во Македонија“
- 1952 „Бели мугри“
- 1952 „Фросина“
- 1953 „Мугри во полињата“
- 1953 „Приказна за човекот и овците“
- 1954 „Илинден 1903“
- 1954 „Охрид“
- 1955 „Волча ноќ“
- 1955 „Комитска легенда“
- 1957 „Подарок од веселиот молер“
- 1971 „Жед“
Во 1977 ја има добиено наградата „Сојузна награда АВНОЈ“ за придонес во македонската кинематографија.